Da mammocci, spinziràtu,

                  cu ’nu càlatru aggireènnu,

                  lu lancérti accalapiènnu,

                  jéva addesta ’mmérnu i astàtu.

 

                  Drètu drètu, (mai punzènnu),

                 puri jé tunéa-’nguattàtu,

                 ’nu distìnu, ’ngunnullàtu,

                 quàttu quàttu camminènnu.

                stu distine, sai chi era?

                ’Na uttarèlla succandrìna

                 cu ddu trézzu i cu ’na cera

 

                 biànca i roscia. Mmalandrìna!…

                 ( fu ’nu giornu a primavera),

                 m’acchiapasti i….fu la fìna!