Quando, insieme agli altri del G.A.M. Marcello lavorò per issare la croce sulla montagna di Ceccano, sapeva del suo male.questa sua fatica somigliò quindi a quella dell'andare sofferente (ma sereno) sul Golgota di "Punta La Lenza".
Ci piace ricordarlo qui per sentire viva nella nostra memoria la sua presenza.
In ricordo di Marcello
nun va 'cima no atterra, ca sta vota,
la fàcia du la morte, si-ammazzàta,
s'ha tota la megli-aluma, s'ha tota.
Passa, rupassa, a chinca collu collu
i stronca chi sta bene i chi sta malu,
a chi attocca, su moru, su lacollu,
(i mica pu cumprarsu gli giurnalu?)
Oggi purò, tengu sta pena 'npettu
cummu fussu 'na preta; oggi agli-appellu,
(st' assassina nun porta mai rispettu)
manca gli nomu caru du Marcellu.
Quantu votu semu iti a fiancu a fiancu
pu stu muntagni 'nsèmi vussuchènnu
fracichi du sudoru, cu lu ciancu
cu jèune a tre-quarti, ma cantennu.
Cantavamu alla vita, 'na canzona
forcia stunata, forcia mancu bella,
sturnegli spinsiriati, 'npo-alla- bbòna...
ma già tramèva 'na cattiva stella.
Oih Marcellu, 'nu giornu, 'nsò a che locu
sunau pu tre votu 'nu pustinu,
era cecu, ma-'ttastennù a pocu a pocu,
tu rutruàu. Era gli distinu !
Fu a Punta la Lenza cu la sortu
tu prusuntau "stu cuntrattu" a voci?!
Tu,nun trumasti. Abbussèa la mortu!
i firmasti piantennu chesta croci.
Angelo De Santis