Da poc’ tiemp era passat’
gl’ flagell’ della guéra,
Iuccitt’, ritornat’ a licenza
Decid da i a truà alla casa
gl’ compar’ Savera
Imbuccat’ na viozza a cap’ atterra
zumbat’ gl’ foss de la Funtana Rosa
azzecca pé nà traienna la salita
fin’ n’ cima all’ara degl’ cumpà Savera.
Era appena appizzat’ alla rimpianata,
ch’ nà bestia assai strana
se ce fec’ annaanz’ alla scunsidrata.
Na capoccia grossa che pareva che pareva ‘na vitella,
co’ n’ corp long i fin’ com’ a n’anguilla,
i pé zamp quattr’ pizzuc’ ,
da fa spaventà pur’ n’ gliup.
S’aucinava con far’ cattiv’ i prepotent’
Arringhienn’ i facenn’ vedè gl’ dent’.
Subbet appress’ c’ ne baston’ n man’
Gl’ cumpar’ Savera, pront’ ad abbravà alla fiera.
“ Patì, c’ agnimal’ è chiss’”?
esclamò Iuccitt’ tenen sempr’ d’occhie la belva fiss’.
“Cumpà! Ammì m’ par’ stran’.
N’ è mano tant’ ch’ stai luntan’,
i già nen ricunusc’chiù n’ can’!”
“Tè da sapè, ca i nen so contrarie,
e’ pass’ gl’ allogg’i gl’ vestiarie,
beh…pè le magnà,
se le tè da i a truà, se vo’ campà !”
Gerardo Grande